ترنّم تلاش

3. والدین سخت گیر

این افراد به فرزندان خود هیچ آزادی ای نمی دهند، مرتبا او را تحت فشار می گذارند، همواره به دنبال اعمال قدرت خود هستند و تصمیم ها و دستورات خود را توجیه نمی کنند. این والدین خواهان اطاعت بی چون و چرای فرزندان هستند و پرسشی مانند "چرا؟" را با جمله ای مثل "چون من می گویم" پاسخ می دهند. این پدر و مادرها اغلب به روش های تنبیه بدنی یا کلامی متوسل می شوند و مرتب اشتباهات کودک را به او یادآوری می کنند. کودکانی که در چنین محیطی بزرگ می شوند معمولا مودب هستند ولی این رفتار خوب و مودبانه از ترس ناشی می شود، در عین حال این کودکان ممکن است در آینده علیه سرکوب ها و اخلاق خشک و سختگیرانه پدر و مادر طغیان کنند.

4. والدین آزاد اندیش

رابطه این ولدین با فرزندانشان بر پایه نوعی دموکراسی و احترام دوطرفه استوار است. این افراد  به خواسته های فرزندشان توجه می کنند ولی در مقابل توقعاتی از او دارند، خواسته ها و انتظارات خود را صریحا به فرزند خود اعلام می کنند ولی او را تحت فشار قرار نمی دهند، به فرزندشان محبت می کنند ولی قوانین و وظایفی را نیز برای او تعیین می کنند. آنها به عقاید فرزند خود گوش می کنند ولی دیدگاه های خود را هم به روشنی بیان کرده و در صورت لزوم به آنها پایبند می مانند. فرزندانی که در چنین خانواده ای بزرگ می شوند می توانند تصمیم های منطقی بگیرند، مسئولیت پذیر هستند و عواقب اشتباهات خود را می پذیرند. آنها رهبرانی موفق و با انگیزه خواهند بود.

منبع:bartarinha.ir